آخرین پنجره هم هیچ به قلم مهدیه سجده
پارت سی و هفتم :
انگشتان ظریف مهکامه میان هم گره خورد وحسی خفه گلویش را چسبید. دیدار میتوانست این اجبار و تحمیل را درک کند؟! میتوانست ببیند او از ماشین سروش پیاده میشود و بیخال این عشق خسته نشود؟
ترمز دستی که کشیده شد، یک آن نبضش از رسیدنشان تند شد. در بسته شد و نگاه او خیره به دیدار ماند در آن کاپشن مشکی که داشت سمت او میآمد. ذهنش بازی درآورد و به دیشب رسید. سروش در را برایش باز کرد و تنها نوک انگشتان Ø
مطالعهی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

مهدیه سجده | نویسنده رمان
خب عشقی که به دیدار داره مانع میشه و یکبار این اتفاق افتاد دیدار تا مرز کات رفتن پیش رفت چون میدونه سروش گزینه مناسبی برای ازدواجه و خانوادش پافشاری میکنن. یکم به مهکامه حق بدین بترسه برای گفتنش عشق بعضی وقتا بیرحم میشه
۴ هفته پیشفروغ
0خیلی بیش از حد کش میده موضوع اینجوری مخاطب خسته میشه
۴ هفته پیش
مهدیه سجده | نویسنده رمان
عزیزم کدوم بخش به نظرتون کش اومده؟
۴ هفته پیش
لطفا صبر کنید...

فروغ
0همین که هی می ترسه بگه سروش امده بابا بگو تموم کن دیگه